00

„Wtedy wrócili do Jerozolimy z góry, zwanej Oliwną, która leży blisko Jerozolimy, w odległości drogi szabatowej. Przybywszy tam weszli do sali na górze i przebywali w niej: Piotr i Jan, Jakub i Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Szymon Gorliwy, i Juda, (brat) Jakuba. Wszyscy oni trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, Maryją, Matką Jezusa, i braćmi Jego.” (Dz. 1,12-14)

01

Kolegiata Bożego Ciała w Jarosławiu

„Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić.” (Dz.2, 1-4)

„Albowiem wszyscy ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi. Nie otrzymaliście przecież ducha niewoli, by się znowu pogrążyć w bojaźni, ale otrzymaliście ducha przybrania za synów, w którym możemy wołać: «Abba, Ojcze!» Sam Duch wspiera swym świadectwem naszego ducha, że jesteśmy dziećmi Bożymi. Jeżeli zaś jesteśmy dziećmi, to i dziedzicami: dziedzicami Boga, a współdziedzicami Chrystusa, skoro wspólnie z Nim cierpimy po to, by też wspólnie mieć udział w chwale.” (Rz 8, 14-17)

„Często zwracamy się do Boga Ojca modlitwą „Ojcze Nasz...”. Podobnie jak w wielu modlitwach wymieniamy osobę Jezusa Chrystusa. Duch Święty jednak często pozostaje „Wielkim Nieznanym”.

Św. Jan Paweł II, gdy dzielił się swoim osobistym doświadczeniem, wyznał, że ojciec nauczył go modlitwy do Ducha Świętego. Powiedział: „ Nie modlisz się dosyć do Ducha Świętego. Powinieneś się modlić do Niego”. I wtedy przekazał mu następującą modlitwę:

„Duchu Święty, proszę Cię
- o dar mądrości do lepszego poznawania Ciebie i Twoich doskonałości Bożych,
- o dar rozumu do lepszego zrozumienia ducha tajemnic wiary świętej,
- o dar umiejętności, abym w życiu kierował się zasadami tejże wiary,
- o dar rady, abym we wszystkim u Ciebie szukał rady i u Ciebie ją zawsze znajdował,
- o dar męstwa, aby żadna bojaźń ani względy ziemskie nie mogły mnie od Ciebie oderwać,
- o dar pobożności, abym zawsze służył Twojemu Majestatowi z synowską miłością,
- o dar bojaźni Bożej, abym lękał się grzechu, który Ciebie, o Boże, obraża.”

Podczas pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny św. Jan Paweł II polecał tę właśnie modlitwę na spotkaniu z młodzieżą przy kościele pw. św. Anny w Warszawie. Powiedział wtedy:
„Przyjmijcie ode mnie tę modlitwę, której nauczył mnie mój ojciec - i pozostańcie jej wierni. Będziecie wówczas trwać w wieczerniku Kościoła, związani z najgłębszym nurtem jego dziejów, i będziecie wówczas trwać w wieczerniku dziejów narodu.”

Jest wiele modlitw do Ducha Świętego, ta jednak, o siedem darów Ducha Świętego, jest testamentem papieskim przekazanym każdemu z nas.” Ks. Paweł Rytel-Andrianik – rzecznik Konferencji Episkopatu Polski (Niedziela, nr 20 – 15 maja 2016)

Dzień zesłania Ducha Świętego, zwany też Pięćdziesiątnicą (Pentecoste), potocznie Zielonymi Świątkami, jest w chrześcijaństwie świętem ruchomym i przypada 49 dni (7 tygodni) od Niedzieli Zmartwychwstania Pańskiego, a więc przypada również w niedzielę. Jest to jedno z najważniejszych świąt chrześcijańskich, obchodzone przez dwa dni np. w Niemczech, Francji, Szwajcarii, Holandii, Norwegii, oraz w Danii. W Polsce pierwszy dzień Zielonych Świąt jest dniem wolnym od pracy Jako, że przypada zawsze w niedzielę. Drugi dzień Zielonych Świątek zniesiono w 1951 roku - wyjątek stanowią tu wyznawcy Kościoła Zielonoświątkowego, którzy na mocy Ustawy z dnia 20 lutego 1997 roku o stosunku Państwa do Kościoła Zielonoświątkowego w Rzeczypospolitej mają ten dzień wolny od pracy.