W dziesiątą rocznicę "cudu na Wisłą" władze Łodzi wystawiły bohaterskiemu księdzu Ignacemu Skorupce pierwszy w Polsce pomnik. Na czele komitetu organizacyjnego stanął bp W. Tymieniecki, prace plastyczne zlecono prof. Franciszkowi Sługockiemu, a liternictwo i kompozycję całości W. Konopce. 15 sierpnia 1930 r. po uroczystym nabożeństwie odsłonięto i poświęcono monument. Stanął on na placu przed katedrą, w jego południowym narożniku, frontem do pobliskiej ul. Piotrkowskiej. W drugim narożniku istniał wcześniej odsłonięty Grób - Pomnik Nieznanego Żołnierza. Przylegającą doń ulicę przemianowano z Placowej na Ks. I. Skorupki. W ten sposób zamknięto kompozycyjnie obudowę plastyczną placu, który stał się miejscem najważniejszych uroczystości i manifestacji religijno - patriotycznych. W listopadzie 1939 r. hitlerowcy zniszczyli pomnik, ale jego elementy plastyczne przetrwały w zakamarkach budynków diecezjalnych. Po 1945 r. władze nie dopuszczały do jego odbudowy, stanął powtórnie dopiero w 1989 r. , głosząc po raz drugi zwycięstwo nad znienawidzoną i obcą nam ideologią.

Jego kształt jest prosty; wysoki, czteroboczny cokół wyrasta z trzech granitowych stopni. Na froncie wyryto napis: "KSIĘDZU IGNACEMU SKORUPCE / POLEGŁEMU / NA POLU CHWAŁY / POD RADZYMINEM /14 SIERPNIA 1920 R/ ŁODZIANIE" Łódź - dnia 15 sierpnia 1930 r.
Powyżej płaskorzeźba "Modlitwa przed bitwą", na bokach dalsze płaskorzeźby: "Bitwa", "Zniesienie zwłok kapelana z pola walki" i "MB Królowa Polski". Cokół został zwieńczony rzeźbą Jezusa niosącego krzyż na Golgotę, jest to kopia znanego dzieła Andrzeja Pruszyńskiego. Wszystkie oryginalne odlewy wykonano w warsztatach Szkoły Rzemiosł w Pabianicach.

Autor: Ryszard Bonisławski, tekst pochodzi z serwisu internetowego Urzędu Miasta Łodzi