Wchodząc głównymi drzwiami zauważymy po prawej stronie tablicę poświęconą biskupowi Janowi Fondalińskiemu. Żył w latach 1900 - 1971, kształcił się w Seminarium Duchownym w Łodzi, 30 listopada 1924 przyjął święcenia kapłańskie. Po krótkim okresie pracy duszpasterskiej w diecezji łódzkiej uzupełniał studia w Louvain i Lwowie. Po powrocie zajmował się pracą pedagogiczną w szkolnictwie kościelnym, był m.in. ojcem duchowym seminarium. W latach 1941-1945 był więźniem obozu koncentracyjnego Dachau. Po wojnie pracował krótko jako duszpasterz w środowiskach polonijnych we Francji. W Łodzi objął ponownie funkcję ojca duchowego seminarium, był tam również profesorem. 3 czerwca 1957 został mianowany biskupem pomocniczym łódzkim, ze stolicą tytularną Doberus; sakrę biskupią przyjął 8 września 1957. Był dziekanem kapituły katedralnej, wikariuszem generalnym diecezji oraz proboszczem łódzkiej parafii katedralnej. W latach 1962-1965 uczestniczył w obradach Soboru Watykańskiego II. W 1963 wraz z kardynałem Stefanem Wyszyńskim i biskupem Michałem Klepaczem udzielał sakry biskupiej Bohdanowi Bejze, wieloletniemu biskupowi pomocniczemu łódzkiemu. Pochowany na cmentarzu starym w Łodzi przy ulicy Ogrodowej.