Tablica na ścianie lewej nawy poświecona biskupowi Włodzimierzowi Jasińskiemu. 13 października 1895 otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa Aleksandra Kazimierza Bereśniewicza we Włocławku. Pracował w Aleksandrowie Kujawskim i Kaliszu. Proboszcz w Koninie i Piotrkowie Trybunalskim, kanonik kapituły kaliskiej, rektor Seminarium Duchownego w Łodzi. Mianowany na stolicę biskupią w Sandomierzu 21 sierpnia 1930, konsekrowany 5 października 1930 w katedrze łódzkiej przez kardynała Aleksandra Kakowskiego, metropolitę warszawskiego, a rządy w diecezji objął 12 października 1930. Przeniesiony na stolicę biskupią w Łodzi 30 listopada 1934, ingres do katedry łódzkiej 27 stycznia 1935. Podczas okupacji deportowany przez Niemców przebywał poza diecezją.

20 grudnia 1946 na własną prośbę zwolniony przez Stolicę Apostolską z ordynariatu diecezji łódzkiej i mianowany arcybiskupem tytularnym Drizipara. Rezydował w klasztorze redemptorystów w Tuchowie.